Eğil'de yemek sahnesi hakkında genel bir gerçek var: seçenek çeşitliliği ilk bakışta göründüğünden geniştir. Yaklaşık 8 mekan barındıran bir ilçe için bu az şey değil. Tek bir baskın mutfak türü yoktur genelde, tek bir baskın tarz da yoktur — sade bir esnaf lokantasıyla daha özenli bir mekan aynı ilçede yan yana durabilir, hangisi baskınsa akşamın rengini o belirler.

Bu durumun getirisi şu: ne hissedersen onu bulma ihtimalin yüksek. Hafta içi günü kurtarmak için hızlı bir öğün mü? Olası. Hafta sonu uzun bir akşam yemeği planı mı? O da olası. Tek başına bir köşede basit bir tabak yiyip kalkmak mı? Mümkün. Bu çeşitliliği besleyen şey aslında ilçenin günlük trafiği — gündüz bir kalabalık yer, akşamüstü sokağa başka bir kalabalık iner. Aynı mekan bile farklı saatlerde farklı bir müşteri ağırlar, bu değişim Eğil'de her gün tekrar eder.

Asıl iddia şu: Eğil'de bir yerde "ne yiyeceğim" diye uzun uzun düşünüyorsan, mesele yer yokluğu değil, kendi kafandaki belirsizlik. Buradaki yemek arzı bilinçli karar verene açık, kararsız olana cezalı. Çünkü kapı kapı gezip menü okumak Eğil hızında pek mümkün değil — masalar dolar, müsait yer bulmak vakit yer. Karar baştan netse, gece de net olur. Net değilse, zar at; rastgele bir noktaya gidersin, en kötü ihtimalle yeni bir yer denemiş olursun, en iyisinde sabit favori listene bir yenisi eklenir.

İddialı kısmı: Eğil, "yemekte kararsız kalmak" probleminin çözümünün ya cüret ya zar olduğu bir ilçedir. Ortası işlemiyor.